Sign in or 
Share this
Religiöse Stätten
Bezoek Berlijn zonder toeristen
Berlijn is een veelbezochte stad, op bekende plaatsen zoals de Alexanderplatz of de Brandburger Tor zijn altijd veel toeristen te vinden. Toch zijn er meer plaatsen in Berlijn die het bezoeken waard zijn. Daarbij behoren ook enkele religieuze plaatsen. Een route via drie verborgen schatten in Berlijn.
Ahmadiyya – Moschee
Berlijn heeft in zijn verre hoeken soms echte schatten verborgen, de Ahmadiyya moskee is daar één van. Midden in een villawijk ligt, nabij de Hohenzollerndam, een Sri Lankaanse moskee. De moskee lijkt op de Taj Mahal, dat past bij de Indische cultuur. Het is ook gebouwd met Indische materialen. De moskee werd ontworpen door K.A. Hermann. Bij het binnengaan, moet je je schoenen uitdoen. De imam van de moskee, Muhammed Ali, legt uit dat dit is omdat er op de grond gebeden wordt en de neus en voorhoofd moeten de grond raken. Dat is natuurlijk niet echt aangenaam als deze vuil is. De binnenkant van de moskee is in felle kleuren geschilderd en er liggen overal tapijtjes. Het is er heel koud. Muhammed Ali: “Als er lezingen zijn, dan geven we die altijd in het lokaal naast de moskee. Anders is het er te koud. Alleen in de zomer doen we veel activiteiten in de moskee zelf.” De moskee is gericht op Mekka. Op die plaats is er ook een nis. Als je erin praat dan weergalmt het naar de ruimte achter je, als een soort van luidspreker.
Toegankelijk voor iedereen
De moskee is voor iedereen toegankelijk. Ali: “Deze moskee is anders dan andere moskeeën omdat iedereen welkom is. Er wordt ook altijd Duits gepraat, zelfs al komt er een anderstalige gast dan doen we altijd moeite om een vertaling te geven. Wij willen dat ook mensen van hier naar onze moskee kunnen komen. Bij ons is het de gewoonte dat de vrouwen en mannen elk aan een andere kant van de moskee zitten. Als er andere mensen komen dan verplichten we ze niet om apart te zitten. Zij mogen ook op stoelen zitten als ze willen.” Tijdens WO II werd de moskee ook bezet door de Duitse troepen, aan de andere kant zaten de Russen. Vanuit de minaretten beschoten ze de Russen. Restanten hiervan kun je zien op de begraafplaats een beetje verder in de straat. Daar is er een lijn getrokken van artillerie in de graven. Ali: “Eigenlijk is het een wonder dat de moskee niet volledig verwoesd werd. Op sommige plaatsen in de moskee zie je nog kogelgaten. Na de oorlog waren alleen de minaretten volledig verwoest. Tegen het einde van de oorlog was er ook een bom in de koepel van het gebouw gegooid maar als bij wonder was hij niet ontploft.” De moskee is momenteel wat minder open omdat de imam overdag een job heeft. Op andere momenten is hij altijd bereid om gasten te ontvangen.
Adres: Brienner Str. 7-8 10713 Berlin
Tel: +49 30 873 57 03
Verbinding: U 1, U 7 Fehrbelliner Platz
Russisch-orthodoxe Friedhofskirche
Aan de andere kant van Berlijn ligt een orthodoxe kerk middenin een industriegebied. De lucht ruikt naar benzine, je hoort enkel auto’s en veel geroezemoes. In de Wittestraße waan je je in een sprookje eenmaal je de kerk gezien hebt. Het hemelachtig blauw van de koepels zorgt voor een feeërieke sfeer. In de ingang naar de kerk hangen negen klokken die herinneren aan de Twee Wereldoorlog. Ze werden toen gebruikt door Russen tegen de Duitsers. De klokken werden speciaal naar Duitsland overgebracht.
De kerk is omgeven door bomen en graven. De Friedhofskirche is de enige Russisch-orthodoxe kerk in Berlijn met een begraafplaats. Om ervoor te zorgen dat de mensen van de gemeenschap in de aarde van hun land van afkomst zouden begraven worden, is er 4000 ton aarde naar hier gebracht uit Rusland. De orthodoxe kerk werd gebouwd door architect Albert Bohm. Hij haalde zijn inspiratie voor onder andere de vijf koepels bij de Basilius-Kathedraal in Moskou. Op de koepels staan typisch orthodoxe kruisen. Onder elk kruis ligt een halve maan die de oude religieuze oorlogen symboliseert.
De Russische gemeenschap die de kerk oprichtte was redelijk klein, dit veranderde weliswaar na de Oktoberrevolutie en de ondergang van het Tsarenrijk. Vanaf dan werd het kerkhof een laatste rustplaats voor veel bekende Russen van adel. Er liggen ook veel hoge officieren, kunstenaars en intellectuelen. De binnenkant van de Friedhofkirche is wat ontgoochelend. De feeërieke sfeer van de buitenkant verdwijnt volledig als je binnengaat. In de kerk is het heel stil. Je hebt er niet meer het gevoel dat je in een industrieterrein bent.
Adres: Wittestr. 37 13509 Berlin
Tel: +49 030 - 4324 0121
Verbinding: U 6 Borsigwerke; Bus 322
Buddhistisches Haus
In een ander hoekje van Berlijn ligt het Buddihistisches Haus verborgen. Je moet eerst door een poort versierd met olifanten, deze zijn typisch voor het Boeddhisme. Om bij het huis te raken moet je eerst 73 trappen bestijgen. Ze symboliseren het pad van de verlossing, van het lijden naar de vergankelijkheid. Er is ook een tuin met enkele Boeddhabeelden. Binnenin het huis is een tempel, een bibliotheek en er is ook een ruimte waar je kan mediteren. De tempel is een gewone kamer met kleine ruitjes tegen het dak. Er staan twee Boeddhabeelden. Als je de tempel betreedt wordt je overvallen door de stilte en de rust die er hangt. De wierookgeur komt je onmiddellijk tegemoet. Het is er zo rustig dat je bang bent om luidop iets te zeggen. In het Buddhistisches Haus leven nog maar twee monniken. In 2005 werden de andere monniken teruggestuurd naar Sri Lanka omdat het te duur werd om hen te onderhouden.
Nog twee monniken
Bhante Dhamma Vijaya is één van de twee overgebleven monniken: “Dit is de oudste tempel in Europa. We hebben hier ook een bibliotheek waar iedereen terecht kan en een ruimte waar je kan mediteren. In de tuin staat een sculptuur in steen van de Japanse godin van de Barmhartigheid, Kannon. Op een onbekende plaats in de tuin is Paul Dahlke, de oprichter van dit huis, begraven. Dahlke was een Duitse schrijver en arts, die zich tot het Boeddhisme bekeerde na meerdere reizen naar Azië.” Het huis zelf werd ontworpen door Max Meyer. Het is gebouwd op een heuvel in het midden van een park. Tijdens het nazisme werd het Boeddhisme als onwenselijk beschouwd. Het gebouw verviel en werd geplunderd. In 1957 verwierf Asoka Weeraratna het huis en hij maakte er een boeddhistische huis van met enkele inwonende monniken. Zij brachten nieuw leven in de oudste tempel van Europa. Toch hebben ze geen rol gespeeld in de Boeddhistische gemeenschap in Berlijn. Ze waren vroeger geïsoleerd van de maatschappij. Na het vertrek van de meeste monikken begon het huis opener te zijn en nu kan je er elke dag gaan mediteren en lezen.
Adres: Edelhofdamm 54 13465 Berlin
Tel: +49 030 - 401 55 80
Verbinding: S 1 Frohnau; Bus 125
Er zijn nog veel meer religieuze plaatsen in Berlijn die het bezoeken waard zijn zoals de Kirche am Hohenzollernplatz, de Michaelskirche of de Raum der Stille.
http://www.berlin-hidden-places.de/sachindex.htm
Leen Belpaeme, Charlotte Swaenepoel, Elke Van Damme en Nick Truyman
Technische fiche
Bhante Dhamma Vijaya
Imam Muhammed Ali
Foto's Charlotte swaenepoel
http://www.berlin-hidden-places.de/sachindex.htm
Berlijn is een veelbezochte stad, op bekende plaatsen zoals de Alexanderplatz of de Brandburger Tor zijn altijd veel toeristen te vinden. Toch zijn er meer plaatsen in Berlijn die het bezoeken waard zijn. Daarbij behoren ook enkele religieuze plaatsen. Een route via drie verborgen schatten in Berlijn.
Ahmadiyya – Moschee
Berlijn heeft in zijn verre hoeken soms echte schatten verborgen, de Ahmadiyya moskee is daar één van. Midden in een villawijk ligt, nabij de Hohenzollerndam, een Sri Lankaanse moskee. De moskee lijkt op de Taj Mahal, dat past bij de Indische cultuur. Het is ook gebouwd met Indische materialen. De moskee werd ontworpen door K.A. Hermann. Bij het binnengaan, moet je je schoenen uitdoen. De imam van de moskee, Muhammed Ali, legt uit dat dit is omdat er op de grond gebeden wordt en de neus en voorhoofd moeten de grond raken. Dat is natuurlijk niet echt aangenaam als deze vuil is. De binnenkant van de moskee is in felle kleuren geschilderd en er liggen overal tapijtjes. Het is er heel koud. Muhammed Ali: “Als er lezingen zijn, dan geven we die altijd in het lokaal naast de moskee. Anders is het er te koud. Alleen in de zomer doen we veel activiteiten in de moskee zelf.” De moskee is gericht op Mekka. Op die plaats is er ook een nis. Als je erin praat dan weergalmt het naar de ruimte achter je, als een soort van luidspreker.
Toegankelijk voor iedereen
De moskee is voor iedereen toegankelijk. Ali: “Deze moskee is anders dan andere moskeeën omdat iedereen welkom is. Er wordt ook altijd Duits gepraat, zelfs al komt er een anderstalige gast dan doen we altijd moeite om een vertaling te geven. Wij willen dat ook mensen van hier naar onze moskee kunnen komen. Bij ons is het de gewoonte dat de vrouwen en mannen elk aan een andere kant van de moskee zitten. Als er andere mensen komen dan verplichten we ze niet om apart te zitten. Zij mogen ook op stoelen zitten als ze willen.” Tijdens WO II werd de moskee ook bezet door de Duitse troepen, aan de andere kant zaten de Russen. Vanuit de minaretten beschoten ze de Russen. Restanten hiervan kun je zien op de begraafplaats een beetje verder in de straat. Daar is er een lijn getrokken van artillerie in de graven. Ali: “Eigenlijk is het een wonder dat de moskee niet volledig verwoesd werd. Op sommige plaatsen in de moskee zie je nog kogelgaten. Na de oorlog waren alleen de minaretten volledig verwoest. Tegen het einde van de oorlog was er ook een bom in de koepel van het gebouw gegooid maar als bij wonder was hij niet ontploft.” De moskee is momenteel wat minder open omdat de imam overdag een job heeft. Op andere momenten is hij altijd bereid om gasten te ontvangen.
Adres: Brienner Str. 7-8 10713 Berlin
Tel: +49 30 873 57 03
Verbinding: U 1, U 7 Fehrbelliner Platz
1 | 2 | 3 | 4 |
5 | 1 De Ahmadiyya Moskee lijkt een beetje op de Taj Mahal. 2 Imam Muhammed Ali binnen in de moskee. 3 Muhammed Ali voor de nis. Als je erin praat dan weergalmt het naar de ruimte achter je, als een soort van luidspreker. 4 De binnenkant van de moskee is in felle kleuren geschilderd. 5 Er staan ook stoelen voor de gasten die niet op de grond willen zitten. |
Russisch-orthodoxe Friedhofskirche
Aan de andere kant van Berlijn ligt een orthodoxe kerk middenin een industriegebied. De lucht ruikt naar benzine, je hoort enkel auto’s en veel geroezemoes. In de Wittestraße waan je je in een sprookje eenmaal je de kerk gezien hebt. Het hemelachtig blauw van de koepels zorgt voor een feeërieke sfeer. In de ingang naar de kerk hangen negen klokken die herinneren aan de Twee Wereldoorlog. Ze werden toen gebruikt door Russen tegen de Duitsers. De klokken werden speciaal naar Duitsland overgebracht.
De kerk is omgeven door bomen en graven. De Friedhofskirche is de enige Russisch-orthodoxe kerk in Berlijn met een begraafplaats. Om ervoor te zorgen dat de mensen van de gemeenschap in de aarde van hun land van afkomst zouden begraven worden, is er 4000 ton aarde naar hier gebracht uit Rusland. De orthodoxe kerk werd gebouwd door architect Albert Bohm. Hij haalde zijn inspiratie voor onder andere de vijf koepels bij de Basilius-Kathedraal in Moskou. Op de koepels staan typisch orthodoxe kruisen. Onder elk kruis ligt een halve maan die de oude religieuze oorlogen symboliseert.
De Russische gemeenschap die de kerk oprichtte was redelijk klein, dit veranderde weliswaar na de Oktoberrevolutie en de ondergang van het Tsarenrijk. Vanaf dan werd het kerkhof een laatste rustplaats voor veel bekende Russen van adel. Er liggen ook veel hoge officieren, kunstenaars en intellectuelen. De binnenkant van de Friedhofkirche is wat ontgoochelend. De feeërieke sfeer van de buitenkant verdwijnt volledig als je binnengaat. In de kerk is het heel stil. Je hebt er niet meer het gevoel dat je in een industrieterrein bent.
Adres: Wittestr. 37 13509 Berlin
Tel: +49 030 - 4324 0121
Verbinding: U 6 Borsigwerke; Bus 322
1 | 2 | 3  | 4 |
| 1 De Friedhofskirche zorgt voor een sprookjesachtige sfeer. 2 De blauwe koepels zijn geinspireerd op de Basilius-Kathedraal in Moskou. 3 De klokken aan de ingang herinneren aan de Tweede Wereldoorlog. 4 Rond de kerk liggen veel Russen van adel begraven. |
Buddhistisches Haus
In een ander hoekje van Berlijn ligt het Buddihistisches Haus verborgen. Je moet eerst door een poort versierd met olifanten, deze zijn typisch voor het Boeddhisme. Om bij het huis te raken moet je eerst 73 trappen bestijgen. Ze symboliseren het pad van de verlossing, van het lijden naar de vergankelijkheid. Er is ook een tuin met enkele Boeddhabeelden. Binnenin het huis is een tempel, een bibliotheek en er is ook een ruimte waar je kan mediteren. De tempel is een gewone kamer met kleine ruitjes tegen het dak. Er staan twee Boeddhabeelden. Als je de tempel betreedt wordt je overvallen door de stilte en de rust die er hangt. De wierookgeur komt je onmiddellijk tegemoet. Het is er zo rustig dat je bang bent om luidop iets te zeggen. In het Buddhistisches Haus leven nog maar twee monniken. In 2005 werden de andere monniken teruggestuurd naar Sri Lanka omdat het te duur werd om hen te onderhouden.
Nog twee monniken
Bhante Dhamma Vijaya is één van de twee overgebleven monniken: “Dit is de oudste tempel in Europa. We hebben hier ook een bibliotheek waar iedereen terecht kan en een ruimte waar je kan mediteren. In de tuin staat een sculptuur in steen van de Japanse godin van de Barmhartigheid, Kannon. Op een onbekende plaats in de tuin is Paul Dahlke, de oprichter van dit huis, begraven. Dahlke was een Duitse schrijver en arts, die zich tot het Boeddhisme bekeerde na meerdere reizen naar Azië.” Het huis zelf werd ontworpen door Max Meyer. Het is gebouwd op een heuvel in het midden van een park. Tijdens het nazisme werd het Boeddhisme als onwenselijk beschouwd. Het gebouw verviel en werd geplunderd. In 1957 verwierf Asoka Weeraratna het huis en hij maakte er een boeddhistische huis van met enkele inwonende monniken. Zij brachten nieuw leven in de oudste tempel van Europa. Toch hebben ze geen rol gespeeld in de Boeddhistische gemeenschap in Berlijn. Ze waren vroeger geïsoleerd van de maatschappij. Na het vertrek van de meeste monikken begon het huis opener te zijn en nu kan je er elke dag gaan mediteren en lezen.
Adres: Edelhofdamm 54 13465 Berlin
Tel: +49 030 - 401 55 80
Verbinding: S 1 Frohnau; Bus 125
1  | 2 | 3 | 4 |
5  | 6  |
| 1 Het Buddihistisches Haus werd gebouwd op een heuvel. 2 De olifanten op de poort zijn typisch voor het Boeddhisme. 3 Er zijn 73 trappen om naar het huis te gaan. 4 De oprichter van het huis, Paul Dahlke, ligt op een onbekende plaats in de tuin begraven. 5 De rust overvalt je in de tempel. 6 Bhante Dhamma Vijaya, één van de twee overgebleven monniken, poseert in de bibliotheek. |
Er zijn nog veel meer religieuze plaatsen in Berlijn die het bezoeken waard zijn zoals de Kirche am Hohenzollernplatz, de Michaelskirche of de Raum der Stille.
http://www.berlin-hidden-places.de/sachindex.htm
Leen Belpaeme, Charlotte Swaenepoel, Elke Van Damme en Nick Truyman
Technische fiche
Bhante Dhamma Vijaya
Imam Muhammed Ali
Foto's Charlotte swaenepoel
http://www.berlin-hidden-places.de/sachindex.htm
|
charlotte_swaenepoel |
Latest page update: made by charlotte_swaenepoel
, Apr 10 2008, 10:43 AM EDT
(about this update
About This Update
Edited by charlotte_swaenepoel
3 words added view changes - complete history) |
|
Keyword tags:
None
More Info: links to this page
|
There are no threads for this page.
Be the first to start a new thread.
